สวัสดีค่ะทุกคน เรามีเรื่องปรึกษาค่ะ ตามหัวข้อเลย
ขอเล่ารายละเอียดก่อนนะ เราเป็นสาว 2 ค่ะ เราเคยคบกับผู้ชายคนนึงได้ 8 เดือน อุปสรรคมากมายเลย แต่เรากับเขาผ่านมันมาได้ทุกอย่าง มันทำให้หนูรู้สึกรักเขามากๆ หนูวาดฝันไว้ว่าจะเก็บเงินซื้อบ้านรับเด็กมาเลี้ยงสักคน จนถึงปัญหาใหญ่ปัญหานี้ มันทำให้หนูกลับมาคิดทบทวนอะไรหลายๆอย่างเลยค่ะ ครอบครัวเขาค่อนข้างมีฐานะ เขาเป็นลูกคนเดียว พ่อแม่เขาไม่รู้ว่าเขาคบกับหนู พ่อแม่เขาหวังอนาคตกับเขาไว้มาก เขาชอบมาบ่นกับหนูบ่อยๆว่าที่บ้านหวังกับเขาไว้สูงเกินไป หนูเคยถามเขานะว่าวันนึงถ้าพ่อแม่เขารู้ว่าเขาไม่ได้มีแฟนเป็นผู้หญิง เขาจะทำยังไง เขาพยายามเลี่ยงที่จะตอบมันทุกครั้งเลยค่ะ แล้วหนูก็ไม่เคยได้คำตอบนั้นเลย ส่วนตัวหนูเองหนูรู้ดีว่าหนูคงสำคัญไปกว่าพ่อแม่เขาไม่ได้ หนูเลยคิดว่าจะเลิกกับเขา เพียงเพราะเหตุผลข้อนี้ หนูอยากให้เขามีอนาคตกว่านี้ ดีกว่าอยู่กับคนแบบหนู หนูคิดอยู่เดือนกว่าๆแล้วหนูก็ตัดสินใจบอกเลิกเขา ด้วยเหตุผลว่าหนูไม่ได้รักเขาแล้ว แล้วหนูก็ตัดขาดจากชีวิตเขาเลย บล็อคทุกอย่างเหมือนคนไม่รู้จักกัน แต่เขาก็ยังตามง้อหนูอยู่เกือบเดือน แต่หนูไม่คุยกับเขาเลย ทุกครั้งที่หนูกลับมาถึงบ้าน หนูต้องนอนร้องไห้คนเดียว ไม่กล้าพูดกล้าบอกกับใครหนูกลัวเขารู้ว่าหนูบอกเลิกเขาเพราะอะไร หนูก็เลยเก็บมันไว้คนเดียว ทุกครั้งที่หนูเครียด หนูจะไปหาที่เดินคนเดียวแล้วร้องไห้ นี่ก็ผ่านมา 4 เดือนแล้วค่ะ เขาหายไปแต่เราก็ยังเจอกันบ้าง 2-3 ครั้ง เพราะเราชอบไปในที่เดียวกันบ่อยๆ หนูยอมรับนะว่าหนูตั้งใจไปเดิน หนูอยากเห็นว่าเขาจะเป็นยังไง สบายดีไหมแค่นี้ค่ะ หนูไม่รู้ว่าจะมีคนคิดแบบหนูกี่คน แล้วเขาทำกันได้หรือเปล่า ยังรู้สึกอยากกลับไปไหม ยังรู้สึกแย่อยู่ไหม แบบหนูตอนนี้ หนูทำถูกใช่ไหม
ขอคำปรึกษาหน่อยค่ะ เราทำแบบนี้ถูกแล้วใช่ไหมคะ ?
ขอเล่ารายละเอียดก่อนนะ เราเป็นสาว 2 ค่ะ เราเคยคบกับผู้ชายคนนึงได้ 8 เดือน อุปสรรคมากมายเลย แต่เรากับเขาผ่านมันมาได้ทุกอย่าง มันทำให้หนูรู้สึกรักเขามากๆ หนูวาดฝันไว้ว่าจะเก็บเงินซื้อบ้านรับเด็กมาเลี้ยงสักคน จนถึงปัญหาใหญ่ปัญหานี้ มันทำให้หนูกลับมาคิดทบทวนอะไรหลายๆอย่างเลยค่ะ ครอบครัวเขาค่อนข้างมีฐานะ เขาเป็นลูกคนเดียว พ่อแม่เขาไม่รู้ว่าเขาคบกับหนู พ่อแม่เขาหวังอนาคตกับเขาไว้มาก เขาชอบมาบ่นกับหนูบ่อยๆว่าที่บ้านหวังกับเขาไว้สูงเกินไป หนูเคยถามเขานะว่าวันนึงถ้าพ่อแม่เขารู้ว่าเขาไม่ได้มีแฟนเป็นผู้หญิง เขาจะทำยังไง เขาพยายามเลี่ยงที่จะตอบมันทุกครั้งเลยค่ะ แล้วหนูก็ไม่เคยได้คำตอบนั้นเลย ส่วนตัวหนูเองหนูรู้ดีว่าหนูคงสำคัญไปกว่าพ่อแม่เขาไม่ได้ หนูเลยคิดว่าจะเลิกกับเขา เพียงเพราะเหตุผลข้อนี้ หนูอยากให้เขามีอนาคตกว่านี้ ดีกว่าอยู่กับคนแบบหนู หนูคิดอยู่เดือนกว่าๆแล้วหนูก็ตัดสินใจบอกเลิกเขา ด้วยเหตุผลว่าหนูไม่ได้รักเขาแล้ว แล้วหนูก็ตัดขาดจากชีวิตเขาเลย บล็อคทุกอย่างเหมือนคนไม่รู้จักกัน แต่เขาก็ยังตามง้อหนูอยู่เกือบเดือน แต่หนูไม่คุยกับเขาเลย ทุกครั้งที่หนูกลับมาถึงบ้าน หนูต้องนอนร้องไห้คนเดียว ไม่กล้าพูดกล้าบอกกับใครหนูกลัวเขารู้ว่าหนูบอกเลิกเขาเพราะอะไร หนูก็เลยเก็บมันไว้คนเดียว ทุกครั้งที่หนูเครียด หนูจะไปหาที่เดินคนเดียวแล้วร้องไห้ นี่ก็ผ่านมา 4 เดือนแล้วค่ะ เขาหายไปแต่เราก็ยังเจอกันบ้าง 2-3 ครั้ง เพราะเราชอบไปในที่เดียวกันบ่อยๆ หนูยอมรับนะว่าหนูตั้งใจไปเดิน หนูอยากเห็นว่าเขาจะเป็นยังไง สบายดีไหมแค่นี้ค่ะ หนูไม่รู้ว่าจะมีคนคิดแบบหนูกี่คน แล้วเขาทำกันได้หรือเปล่า ยังรู้สึกอยากกลับไปไหม ยังรู้สึกแย่อยู่ไหม แบบหนูตอนนี้ หนูทำถูกใช่ไหม